Stel je voor dit kerkgebouw was de hele wereld. Dan zouden we allemaal eigenlijk min of meer in de rij staan voor de uitgang. Maar, we zouden niet weten wat er na de uitgang komt. Want er is nog nooit iemand geweest, die door de uitgang naar buiten is gegaan en terug is gekomen.
Dit kerkgebouw is de wereld en we glibberen naar de uitgang. Sommige mensen staan best stevig en hebben het eigenlijk best goed naar hun zin. De uitgang is nog ver weg, je kunt hem niet eens zien. Anderen glijden opeens uit en zijn weg.
Wat zou er buiten zijn? Is er wel een buiten? Misschien is er wel helemaal niets na de uitgang. Er zijn mensen, die hebben hun oor tegen de muur aangelegd. Ze zeggen, dat ze stemmen horen daar buiten. Anderen zeggen dat het daar buiten pas echt begint. Weer anderen zeggen, dat je wanneer je naar buiten gaat, je weer terugkomt, maar dan als lampje aan het plafond.
Maar wie kun je vertrouwen? Niemand van ons nog ooit buiten geweest. Wie kan je nu echt vertrouwen op wat hier buiten is en of er een buiten is. Want hoe slim mensen ook zijn, hoe sterk hun redeneringen ook zijn. Ze zijn niet buiten geweest.
Maar nu is er iemand van wie we weten, dat hij door de uitgang naar buiten is gegaan. Sterker nog: hij is met geweld naar buiten geduwd. Er is iemand die naar buiten is gegaan maar na drie dagen is hij hier, weer binnen in dit gebouw verschenen.
Hij zegt dat hij door de uitgang naar buiten is gegaan. En we kunnen het niet ontkennen. We zien de sporen aan zijn lichaam. En nu is hij weer opnieuw hier. Hij is hier binnen. Je pakt hem beet en je voelt hij is zo echt. En hij eet en hij drinkt. Hij is echt terug binnen.
Stel hij zou zeggen: “Wanneer je op mij vertrouwt, hoef je niet bang te zijn voor wat er na de uitgang gebeurt, want ik breng je terug naar binnen op een dag en dan maak ik hier alles nieuw.”
Het zou kunnen, dat hij bluft. Zelfs wanneer je niet ontkent, dat hij door de uitgang is gegaan en nu weer hier is. Het is maar afwachten of hij dat kunstje ook voor jou kan. Maar, aan de andere kant, hij heeft meer recht van spreken dan al die mensen binnen met hun theorietjes die zelf nooit buiten zijn geweest.
Stel diegene zou zeggen: “Wanneer je op mij vertrouwt, hoef je niet bang te zijn voor wat er na de uitgang gebeurt. Ik breng je op een dag je terug naar binnen.”
Misschien denk je, wat hem is overkomen is als een donderslag bij heldere hemel, volkomen onverwacht. Dat je je overvallen voelt is niet zo gek – want wie verwacht nu dat er echt iemand terug naar binnen komt – maar dan zegt hij: “Wat er met mij gebeurd is, is niet iets onverwachts. Dit past precies bij allerlei andere dingen die hier binnen al gebeurd zijn. En het past ook precies bij allerlei dingen die van te voren al gezegd zijn.” Als dat echt zo is, dan is het dus en geen incident en is de kans dat -ie bluft dat -ie het voor jou kan doen ook een stuk kleiner.
Dit is de toekomstverwachting van de bijbel:“Wanneer je op mij vertrouwt, hoef je niet bang te zijn voor wat er na de uitgang gebeurt, want ik kom terug, maak alle dingen nieuw en ik breng ook jou terug.”
woensdag 12 december 2007
Verder met de geenonbekendegod hyve?
Kerk is samen groeien als geinspireerde en kleurrijke volgelingen van Jezus.
Op http://geenonbekendegod.hyves.nl heb ik met een aantal mensen Marcus gelezen om te ontdekken wie Jezus is. Dat is nu bijna afgerond. Maar waarom gaan we niet gewoon verder? Dit is mijn voorstel:
Start 1 januari
4-5 hoofdstukken per week
Per hoofdstuk een bericht en reacties.
Kortom een SMART goed voornemen voor 2008.
Ik stel voor Matteus of Lukas te lezen. We weten nu hoe Marcus in elkaar zit en een vergelijking met Matteus of Lukas levert veel op; overeenkomsten en verschillen vallen je nu beter op. Jezus beter leren kennen is altijd goed en op deze manier spannend en ontdekkend, dus een evangelie kiezen ligt voor de hand. En Lukas zou een opstapje kunnen betekenen naar Handelingen als vervolg...
Met 10 lezers gaan we van start. Op http://geenonbekendegod.hyves.nl staat een poll, die de doorslag gaat geven. Dus stem daar! En, ben je nog geen lid van deze hyve, geef je dan op.
Op http://geenonbekendegod.hyves.nl heb ik met een aantal mensen Marcus gelezen om te ontdekken wie Jezus is. Dat is nu bijna afgerond. Maar waarom gaan we niet gewoon verder? Dit is mijn voorstel:
Start 1 januari
4-5 hoofdstukken per week
Per hoofdstuk een bericht en reacties.
Kortom een SMART goed voornemen voor 2008.
Ik stel voor Matteus of Lukas te lezen. We weten nu hoe Marcus in elkaar zit en een vergelijking met Matteus of Lukas levert veel op; overeenkomsten en verschillen vallen je nu beter op. Jezus beter leren kennen is altijd goed en op deze manier spannend en ontdekkend, dus een evangelie kiezen ligt voor de hand. En Lukas zou een opstapje kunnen betekenen naar Handelingen als vervolg...
Met 10 lezers gaan we van start. Op http://geenonbekendegod.hyves.nl staat een poll, die de doorslag gaat geven. Dus stem daar! En, ben je nog geen lid van deze hyve, geef je dan op.
donderdag 6 december 2007
Ben jij ook zo'n zielig lammetje?
Er zat al een brok in de keel bij Simon de Farizeeër, nadat Jezus het verhaal van het verloren schaap had verteld. Hij zag het helemaal voor zich. Dat arme lammetje.
Het was zo’n mooie dag. De zon scheen en er waren van die mooi witte schapenwolken aan de hemel. Het gras was zo mooi groen. Toen Poekie zijn buikje bijna vol had, zag hij opeens dat lieve vlindertjes. Wat had het mooie kleuren. Poekie ging kijken. Hij kwam met zijn snuitje heel dicht bij. Hups, daar vloog het vlindertje weg. Poekie huppelde er achterna. Weer heel dicht bij met zijn snuitje. Weer vloog de vlinder weg. Wat een leuk spelletje. En zo ging het door. Toen vloog het vlindertje opeens weg, helemaal naar boven.
Poekie keek om zich heen. Hij schrok. Waar was zijn moeder? Waar waren alle andere schapen? Hij was helemaal alleen. Ongemerkt was hij weggeraakt van de kudde.
Poekie blaatte zo hard als hij kon, maar hij hoorde geen enkel ander schaap.
Inmiddels begon het donker te worden en in het Midden Oosten gaat dat veel sneller donker dan bij ons. Nu begon Poekie bang te worden. Poekie begon te rennen. Eerst kwam hij met zijn vachtje vast te zitten in de doornstruiken. Wild rukte hij zich los. Hij zette het opnieuw op een lopen en toen... Toen struikelde hij, viel in een gat en brak zijn linker voorpootje.
Daar lag -ie. Helemaal alleen. Straks zou het helemaal donker worden. Misschien zouden er straks wel wilde dieren komen. Poekie begon zachtjes te huilen.
Simon de Farizeeër had een brok in zijn keel. Hij zag het helemaal voor zich. Dat arme lammetje. Hij dacht: “Ik lijk zelf ook wel op dat arme lammetje dat de weg kwijt is geraakt doordat hij zo’n lief vlindertje achterna liep.”
Even later hield Simon het niet meer droog: hij had net zo'n slechte jeugd gehad als de verloren zoon. Wat herkende Simon zich goed in deze verhalen van Jezus!
zaterdag 10 november 2007
De jeugd is niet de toekomst van de kerk
De jeugd is niet de toekomst van de kerk. Onzin. De jeugd is de kerk. We zeggen toch ook niet dat ouderen het verleden van de kerk zijn.
Als jeugd de kerk is, is het belangrijk dat zij participatiemogelijkheden krijgen en verantwoordelijkheid. Dat werkt natuurlijk twee kanten op, richting het "establishment" maar ook richting de jongeren zelf. Vraag verantwoordelijkheid, neem verantwoordelijkheid.
Als jeugd de kerk is, is het belangrijk dat zij participatiemogelijkheden krijgen en verantwoordelijkheid. Dat werkt natuurlijk twee kanten op, richting het "establishment" maar ook richting de jongeren zelf. Vraag verantwoordelijkheid, neem verantwoordelijkheid.
Kerk als klaslokaal
Op de een of andere manier hebben we de kerk veranderd in een klaslokaal.
Alleen wel een bijzonder klaslokaal. Je krijgt je leven lang theorieles maar hoeft nooit praktijkexamen te doen. Iedereen kiest dus daarom zijn favoriete klaslokaal; met de meeste vriendjes of vriendinnetjes. Of je kiest samen je favoriete leraar; degene met de leukste grapjes, de spannendste toespraken of de kortste les, of wat dan ook. Leraren doen daarom hun best om leerlingen tevreden te houden of andere leerlingen voor zich te winnen. Wie weet verandert je klaslokaal wel in een collegezaal? Zijn het trouwens wel leerlingen? Nee, het zijn natuurlijk cliënten. Het hoogste ideaal in het klaslokaal is de leraar. En dat is dan ook het hoogste wat je op een kring kunt bereiken: jij bereidt de bijbelstudie voor, jij doet ook leraar.
Tegenwoordig verandert het klaslokaal steeds meer in collegezaal en vervolgens in een podium inclusief performance, maar dat is een variatie op een thema met dezelfde inherente problemen.
Paulus zegt: "Wanneer jullie samen komen, dan heeft iedereen wat." Nu heeft iedereen idd wel wat in de kerk en soms lijkt het een pre als je meer problemen hebt dan de ander, maar dat is niet wat Paulus bedoelt. Iedereen heeft wat. Dus niet alleen de spreker en de zangleider hebben wat. Nee, iedereen. Iedereen is gedoopt door dezelfde Geest. Iedereen heeft gaven en iedereen is toegewijd. Geen cliënten maar delen van het lichaam. Hoe kunnen gaven functioneren in een samenkomst waar maar twee mensen iets hebben?
Ik ontdek steeds meer, dat de vorm die de kerk in de eerste eeuwen had meer was dan alleen vorm, ze helpen ook om het lichaam van Christus echt inhoud te geven.
Alleen wel een bijzonder klaslokaal. Je krijgt je leven lang theorieles maar hoeft nooit praktijkexamen te doen. Iedereen kiest dus daarom zijn favoriete klaslokaal; met de meeste vriendjes of vriendinnetjes. Of je kiest samen je favoriete leraar; degene met de leukste grapjes, de spannendste toespraken of de kortste les, of wat dan ook. Leraren doen daarom hun best om leerlingen tevreden te houden of andere leerlingen voor zich te winnen. Wie weet verandert je klaslokaal wel in een collegezaal? Zijn het trouwens wel leerlingen? Nee, het zijn natuurlijk cliënten. Het hoogste ideaal in het klaslokaal is de leraar. En dat is dan ook het hoogste wat je op een kring kunt bereiken: jij bereidt de bijbelstudie voor, jij doet ook leraar.
Tegenwoordig verandert het klaslokaal steeds meer in collegezaal en vervolgens in een podium inclusief performance, maar dat is een variatie op een thema met dezelfde inherente problemen.
Paulus zegt: "Wanneer jullie samen komen, dan heeft iedereen wat." Nu heeft iedereen idd wel wat in de kerk en soms lijkt het een pre als je meer problemen hebt dan de ander, maar dat is niet wat Paulus bedoelt. Iedereen heeft wat. Dus niet alleen de spreker en de zangleider hebben wat. Nee, iedereen. Iedereen is gedoopt door dezelfde Geest. Iedereen heeft gaven en iedereen is toegewijd. Geen cliënten maar delen van het lichaam. Hoe kunnen gaven functioneren in een samenkomst waar maar twee mensen iets hebben?
Ik ontdek steeds meer, dat de vorm die de kerk in de eerste eeuwen had meer was dan alleen vorm, ze helpen ook om het lichaam van Christus echt inhoud te geven.
donderdag 4 oktober 2007
Kerstwens
Een beetje vroeg misschien maar deze Franciscaanse kerstwens houdt het wel tot de feestdagen.
May God bless you with discomfort...
at easy answers, hard hearts,
half-truths ,and superficial relationships.
May God bless you so that you may live
from deep within your heart
where God’s Spirit dwells.
May God bless you with anger...
at injustice, oppression,
and exploitation of people.
May God bless you so that you may
work for justice, freedom, and peace.
May God bless you with tears...
to shed for those who suffer from pain,
rejection, starvation and war.
May God bless you so that you
may reach out your hand
to comfort them and turn their pain into joy.
And may God bless you with
enough foolishness
to believe that you can make a difference
in this world, in your neighborhood,
so that you will courageously try
what you don't think you can do, but,
in Jesus Christ you'll have all the strength necessary.
May God bless you to fearlessly
speak out about injustice,
unjust laws, corrupt politicians,
unjust and cruel treatment of prisoners,
and senseless wars,
genocides, starvations, and poverty that is so pervasive.
May God bless you that you remember
we are all called to continue God’s redemptive work of love and healing
in God’s place, in and through God’s name,
in God’s Spirit, continually creating
and breathing new life and grace
into everything and everyone we touch.
May God bless you with discomfort...
at easy answers, hard hearts,
half-truths ,and superficial relationships.
May God bless you so that you may live
from deep within your heart
where God’s Spirit dwells.
May God bless you with anger...
at injustice, oppression,
and exploitation of people.
May God bless you so that you may
work for justice, freedom, and peace.
May God bless you with tears...
to shed for those who suffer from pain,
rejection, starvation and war.
May God bless you so that you
may reach out your hand
to comfort them and turn their pain into joy.
And may God bless you with
enough foolishness
to believe that you can make a difference
in this world, in your neighborhood,
so that you will courageously try
what you don't think you can do, but,
in Jesus Christ you'll have all the strength necessary.
May God bless you to fearlessly
speak out about injustice,
unjust laws, corrupt politicians,
unjust and cruel treatment of prisoners,
and senseless wars,
genocides, starvations, and poverty that is so pervasive.
May God bless you that you remember
we are all called to continue God’s redemptive work of love and healing
in God’s place, in and through God’s name,
in God’s Spirit, continually creating
and breathing new life and grace
into everything and everyone we touch.
woensdag 3 oktober 2007
Visie of durf
De laatste houdt me iets bezig wat met visie te maken heeft. We focussen erg op visie, denk ook aan de uitspraak van Covey beginnen met het einddoel voor ogen. De laatste weken twijfel ik.
Had Mozes een visie? Hij was zelf nooit in "het Beloofde Land" geweest. Hij heeft het maar 1 keer gezien, veertig jaar na de bevrijding, en zelfs toen kon (mocht?) hij niet aan zijn volk vertellen hoe het er uitzag. Hij wist wat hij moest doen, kende de richting, maar de droom lag achter de horizon verborgen. Hij ging wel en deed het goede.
De Fellowship bij LotR heeft ook zo'n beperkte blik; de ring moet vernietigd worden. Maar wat erna gaat gebeuren? Zelfs hoe ze de ring gaan vernietigen is een groot vraagteken. In Rivendel weten ze maar drie dingen: de ring moet vernietigd worden, wij negenen moeten dat doen, stap 1 is op weg gaan.
Ik zou ook Paulus en zijn reizen als voorbeeld kunnen nemen. We kunnen achteraf zijn strategie analyseren (grote steden, enz, zie de classic van Allen), maar zat dat er vooraf in?
Je kunt focussen op het verblijf van Nehemia in Jeruzalem, maar gaat het niet veelmeer om zijn besluit om te reizen en de reis zelf?
Zit in visie soms ook niet angst opgesloten of controlezucht, terwijl die controle ergens anders hoort, of verlangen naar onafhankelijkheid? Is dit misschien de tijd voor de kerk om op een andere manier te handelen; zoals Mozes, the Fellowship van LotR en Paulus? En wat betekent dat dan?
Had Mozes een visie? Hij was zelf nooit in "het Beloofde Land" geweest. Hij heeft het maar 1 keer gezien, veertig jaar na de bevrijding, en zelfs toen kon (mocht?) hij niet aan zijn volk vertellen hoe het er uitzag. Hij wist wat hij moest doen, kende de richting, maar de droom lag achter de horizon verborgen. Hij ging wel en deed het goede.
De Fellowship bij LotR heeft ook zo'n beperkte blik; de ring moet vernietigd worden. Maar wat erna gaat gebeuren? Zelfs hoe ze de ring gaan vernietigen is een groot vraagteken. In Rivendel weten ze maar drie dingen: de ring moet vernietigd worden, wij negenen moeten dat doen, stap 1 is op weg gaan.
Ik zou ook Paulus en zijn reizen als voorbeeld kunnen nemen. We kunnen achteraf zijn strategie analyseren (grote steden, enz, zie de classic van Allen), maar zat dat er vooraf in?
Je kunt focussen op het verblijf van Nehemia in Jeruzalem, maar gaat het niet veelmeer om zijn besluit om te reizen en de reis zelf?
Zit in visie soms ook niet angst opgesloten of controlezucht, terwijl die controle ergens anders hoort, of verlangen naar onafhankelijkheid? Is dit misschien de tijd voor de kerk om op een andere manier te handelen; zoals Mozes, the Fellowship van LotR en Paulus? En wat betekent dat dan?
Abonneren op:
Posts (Atom)