Ik denk dat onze cultuur geen vrijheid verlangt maar vrijblijvendheid. Vrijblijvend rondshoppen is het hoogste goed voor de consument. "U kijkt wel heel vrijblijvend rond!" Daar kun je als winkelier je klant dus nooit op aanspreken. Hoe anders is het met vrijheid. Daar kun je iemand wel op aanspreken. "Wat heb je met je vrijheid gedaan? Waarom heb je die ander niet gered?"Toen ik deze twee woorden had ontdekt, kon ik er mee spelen. Ik kon ze tegenover elkaar zetten. Toen werd het eenvoudig nog meer tegenstellingen te vinden. Natuurlijk, ik druk de twee woorden uit elkaar, maar toch:
De vrijblijvendheid om te kopen of de vrijheid om te geven.
De vrijblijvendheid bevrediging te ontvangen, of de vrijheid om liefde te geven.
De vrijblijvendheid kinderen te nemen, of de vrijheid kinderen te krijgen.
De vrijblijvendheid de ander los te laten, of de vrijheid de ander trouw te blijven.
De vrijblijvendheid te mogen blijven wie je bent, of de vrijheid om vergeving te ontvangen.
De vrijblijvende mogelijkheid van de zachte dood, of de vrijheid om op te staan uit de dood.
De vrijblijvendheid van de kicks, of de vrijheid om te genieten.
De vrijblijvendheid je recht te halen, of de vrijheid om geen gebruik te maken van je rechten.
De vrijblijvendheid van tolerantie of de vrijheid van de liefde.
De vrijblijvendheid te consumeren of de vrijheid om liefde te geven.
