Posts tonen met het label clip. Alle posts tonen
Posts tonen met het label clip. Alle posts tonen

donderdag 1 december 2011

Matthijs Vlaardingerbroek: heilige onrust of goedkoop activisme

Gisteren was de conferentie Binnen beginnen is buiten winnen. Matthijs Vlaardingerbroek was een van de sprekers en initiatiefnemers. Hier een link naar een interview met hem. Vijf jaar terug, maar vat volgens mij goed samen waar hij voor gaat.
Aan het einde klinkt Matthijs behoorlijk activistisch; samen bouwen aan het Koninkrijk. Dat zou de allergie van sommige mensen voor de missionaire beweging kunnen versterken. Maar ik hoor iets anders: de profetische oproep om op te komen voor de zwakken in de maatschappij. Ik hoor namelijk echo's van Jesaja:
Is dit niet het vasten dat ik verkies:
misdadige ketenen losmaken,
de banden van het juk ontbinden,
de verdrukten bevrijden,
en ieder juk breken?
Is het niet: je brood delen met de hongerige,
onderdak bieden aan armen zonder huis,
iemand kleden die naakt rondloopt,
je bekommeren om je medemensen?
Klinkt ook behoorlijk activistisch. Maar, als Matthijs' woorden inderdaad een echo hiervan zijn, is het dan niet veeleer heilige onrust dan goedkoop activisme? Is de allergie voor activisme ook geen uitweg om bekering uit de weg te gaan? Bekering naar een leven dat gastvrij en goedgeefs gedeeld wordt met anderen. Bekering naar een leven dat in alle eenvoud naar Jezus verwijst?

donderdag 22 september 2011

When success is equated with excess

In deze tijden van 9-11, stiekeme bonussen en een opkomende economische storm, een reminder van de Californische band Switchfoot - American Dream - Live and Die for Bigger Dreams!


P.S. ze treden binnenkort op in de Melkweg.

vrijdag 9 september 2011

Liefdesliedjes van Sara Groves

Sara Groves is een van mijn favoriete singer/song writers. En ik ben niet de enige die haar muziek waardeert. Nooit van haar gehoord? Hier drie liefdesliedjes van haar.

Twice as good - "Jouw liefde verdubbelt de vreugde in mijn leven." Recht toe recht aan, maar tegelijkertijd heel dichtbij. Sara Groves ziet de poëzie in het dagelijkse leven en tilt het zo uit boven de sleur en wijst aan hoe bijzonder het is. Dat is kenmerkend voor veel van haar werk.


Op het album Fireflies and Songs plaatst ze dit nummer direct achter Twice as Good: It's me - Een liedje over een huiselijk ruzie. "Zo maar in eens gebeurde het. We waren in gesprek en zonder het te merken liepen we onbeschermd een mijnenveld in. Ruzie. We rennen voor ons leven, alle tederheid is verdwenen. ... En uiteindelijk, hoor ik het meisje in me naar de jongen roepen waar ze van houdt: "Ik ben het. Kom terug mijn lief!" Die combinatie zou ik zelf zo maar kunnen gebruiken bij bijvoorbeeld een Marriage Course of een andere samenkomst over relaties. (songtekst)


En tot slot dit nummer: Loving a person the way they are is not easy - Niet zo eenvoudig om van iemand te houden zoals -ie is. Zoek je iets dan vind je het, maar ook echte liefde. (songtekst)


donderdag 8 september 2011

Nieuw album van Burlap to Cashmere


Lang geleden bracht Burlap to Cashmere hun eerste album uit: Anybody Out There. Gitaren, folk, Paul Simon, Griekse invloeden. Toen werd het stil rond de band. Leadzanger en componist Steven Deloupolos bracht twee solo albums uit, waaronder Me Died Blue. Maar nu is er dus een tweede naamloos album van de band uitgekomen. Volgens Christianity Today zelfs beter als het eerste. Of dat zo is, zal de tijd leren, maar ik luister inmiddels met veel plezier naar deze opvolger.

donderdag 23 december 2010

Kerst 2010

Op kerstavond en kerstochtend ga ik samen met een groep mensen eten - de ene keer voor en de andere keer na een kerkdienst. We verlenen elkaar gastvrijheid op een moment waarop we tegelijkertijd gedenken, dat er voor Jezus geen plaats was om geboren te worden. We nemen eten mee uit de Antilliaanse, Marokkaanse en Nederlandse keuken, want als Jezus vrede sticht, dan doet hij dat voor heel de wereld en nodigt hij iedereen uit aan zijn tafel. Vrede is Gods geschenk, wij zien daar naar uit. Met deze woorden erbij - en die zal ik die avond en die ochtend ook uitspreken - is dit voor mij een krachtige uitdrukking van de hoop die in ons is: 
Jesus, hope of the nations
Jesus, comfort for all who mourn
You are the source of heaven's hope on earth

Jesus, light in the darkness
Jesus, truth in each circumstance
You are the source of heaven's light on earth

In history, You lived and died,
You broke the chains,
You rose to life
 
Het volgende clipje drukt voor mij deze hoop uit - straatmuzikanten zingen en spelen gepassioneerd en wereldwijd in harmonieuze veelkleurigheid, dat ze iemand nodig hebben die naast ons staat. Zie deze vorige entry voor meer informatie over het clipje.

donderdag 16 december 2010

Playing for Change | Kerst 2010

Onze wereld is vaak genadeloos ongastvrij. Er was geen plaats voor Jozef en zijn hoogzwangere vrouw. Jezus werd geboren in een stal. Onze wereld is zo genadeloos ongastvrij, dat vredestichters gekruisigd worden als opstandelingen, dat wie omziet naar anderen eenzaam achterblijft, dat wie leven schenkt het ontnomen wordt, wie water put zelf dorstig omkomt.

En Kerst is dat God zelf deze genadeloos ongastvrije wereld vol vijanden en vreemdelingen in gaat als mens. Kerst vertelt, dat God in die mensen "een welbehagen" vindt. Kerst is de geboorte van een mens die Noord en Zuid, Oost en West gastvrij aan tafel nodigt, maar eerst het lot ondergaat van al die vijanden en vreemdelingen van God. Zijn volk was ooit in slavernij in Afrika, zijn volk werd verdreven door Aziaten, bezet door Europeanen, en zelf werd hij door zijn eigen mensen uitgeleverd om te worden gedood. Dit is de paradox, dat wij verlangen naar vrede, maar oorlog alleen met wapens kunnen bestrijden. Liefde en genade zijn geschenken van buiten. Dat is de boodschap van Kerst.

In 2001 begonnen twee mannen de muziek van straatmuzikanten op te nemen in de VS. Dit project groeide uit tot een wereldwijde beweging. Geld wordt ingezameld voor muziekscholen in oorlogsgebieden en verlaten plaatsen. Onderstaand clipjes zijn een mooie kerstboodschap voor 2010. Ik hoor er in terug, wat ik hierboven schreef. 
Met dank aan Marnix Niemeijer, directeur van TEAR - TEgen ARmoede. Voor meer clipjes en info (die ik zelf ook ga bekijken: http://playingforchange.com)




dinsdag 14 december 2010

Verlangen uit dankbaarheid of ontevredenheid

Als verkoper heb je niks aan een tevreden klant. Want die komt niet meer terug. Natuurlijk, direct na aankoop moet de consument een tevreden gevoel hebben. Maar, al snel daarna moet het gaan knagen. Er zijn alweer betere beeldschermen verkrijgbaar (van LCD en plasma naar LED, van HD-ready naar HD en 3D). Je iPad is binnen een paar maanden verouderd. De nieuwe generatie krijgt meer geheugen, meer aansluitmogelijkheden, een camera, enzovoorts. De markteconomie drijft allang niet meer op schaarste maar op ontevredenheid.

En die ontevredenheid knaagt waarschijnlijk dieper aan ons dan we denken. Waarom zijn we anders zo licht ontvlambaar? Waarom anders politiek zo wispelturig? Waarom anders mopperen we zo makkelijk?

Zou het kunnen dat ons verlangen naar meer - meer salaris, meer vrije dagen, betere gezondheid, intensere liefde, meer van Gods Geest, gestempeld wordt door ontevredenheid? Ontevredenheid over ons salaris, ontevredenheid over de mensen in onze gemeente (niet geestelijk, niet actief, niet conservatief of niet inspirerend genoeg), ontevredenheid over ons huis, onze tv, onze relatie, noem maar op.

Het viel me opeens weer op in het clipje van Nick, dat hieronder staat. Nick heeft geen armen en benen. En toch straalt hij enorme vreugde uit. Toch heeft hij geweldige humor en relativeert zich zelf. Hoe kan dat? Wat heeft bij hem de verandering te weeg gebracht? Hij zegt er zelf dit over: "Het eerste wat ik geleerd heb, is om dankbaar te zijn."

Ik denk, dat we niet meer van God mogen verwachten, als we niet eerst leren om dankbaar te zijn met wat we al hebben ontvangen. En als dat zo is, dan is dat denk ik niet eens zo gemakkelijk. Want met met die houding stellen we onze cultuur en dus onze diepste drijfveren onder kritiek. De maakbaarheid van meer en de ontevredenheid naar meer zijn namelijk twee pijlers van onze maatschappij en dus van ons leven.

donderdag 11 november 2010

Puberruil Maassluis - Volendam

In Puberruil XL ruilen twee pubers voor vijf dagen. In de uitzending van 9 november kwam de Antilliaanse Mary-Leen uit Maassluis in Volendam terecht. En Lizz uit Volendam dus in Maassluis. Klik hier om de uitzending te bekijken en te ontdekken hoe Antilliaanse jongeren uit Maassluis een feestje bouwen zonder drank, op straat hangen en niet kunnen dansen in Volendam. 

maandag 18 oktober 2010

Jars of Clay - The Shelter


Jars of Clay hebben een nieuw album uitgebracht: The Shelter. Op de in-lay van de CD staat:
This album is inpired by old Irish words, "In the shelter of each other, the people live." These songs are meant to celebrate and inspire small communities of people to care for one another and embody the love, peace and hope promised by God and found in the life of Jesus.
En als pleitbezorger voor missional communities viel me dat natuurlijk op ;-)

donderdag 9 september 2010

Geen armen, geen benen, geen zorgen


Een paar jaar geleden had de genade(-loze) theologie van Pastor Prince behoorlijk invloed op EO Ronduit. Nu lijkt de jongerenorganisatie 180% gedraaid. In de nieuwe Insite staat namelijk een interview met Nick Vujivic, een man geboren zonder ledematen. Ik ben wel blij met die draai.

Genadeloos? Ja, PP zegt bijvoorbeeld dit:
Wanneer je pijn in je lichaam voelt, zeg niet van God 'De Heer wil me ziek hebben om me te leren meer op Hem te vertrouwen.' In plaats daarvan mag je zeggen: 'Heer Jezus, ik dank U dat dankzij Uw striemen ik genezen ben'. (1 Pet 2:24)
Bij PP vind je vergelijkbare uitspraken over financiële welvaart, welzijn en ziekte. Jezus heeft ze overwonnen, dus de ziekte is weg, de financiële zorg is weg. Daarom mag je nu gezondheid en welvaart over jezelf uitspreken. Ik weet niet, of Nick deze methode heeft geprobeerd. Hoe dan ook, hij heeft nog steeds geen armen en benen. En daar zit het genadeloze, want wat moet Nick nu?

Maar genadeloos is niet het enige wat ik heb aan te merken. Het stukje waaruit ik zojuist citeer, vertelt dat Jezus de storm stilde voor zijn discipelen, en voor een weduwe haar zoon uit de dood opwekte. En de vraag is: "Wat spreek jij over jezelf uit in moeilijke situaties?" En, de schrijver spoort je aan om met Jezus' autoriteit te spreken, zodat het je goed gaat. Maar de crux is, dat Jezus voor zijn leerlingen opkomt en voor een weduwe. Jezus verandert niet zijn eigen situatie, maar die van de ander. Jezus heeft de ander lief, niet zichzelf. Jezus is gericht op God en zijn naaste, niet op zichzelf.

Nick Vujivic vertelt een beter evangelie. Het evangelie dat draait om Jezus' liefde voor ons, ongeacht de omstandigheden. Dat onze waarde en ons geluk niet afhankelijk zijn van gezondheid en welvaart, maar van de blijdschap die we hebben, wanneer we ontdekken dat Jezus van ons houdt.

donderdag 22 juli 2010

maandag 28 juni 2010

Jesus the Hero


Jezus is de held van de bijbel. Hij is de held van het drama dat zich ontvouwt in de bijbel en dat het alternatief is voor andere drama's die ons tegemoetkomen in onze cultuur en omgeving.

Op de weblog van Ard van der Lugt vond ik dit interview met Ray Ortlund:


Wie Ray Ortlund te droog vind, kan altijd nog bij Kirk Franklin terecht.

woensdag 17 februari 2010

Evangelisatie - Just do it

Bij het voorbereiden van een bijbelstudie, kwam ik dit filmpje tegen. Ik moet er wel om lachen. Tja, als de bijbel zegt dat je een bosuil mag eten (?), dan is dat echt reden om je te bekeren.

donderdag 14 januari 2010

Kleurrijk Maassluis - Kleurrijke Kerken (2 van 3)


Maassluis heeft 97 nationaliteiten en een platform Kleurrijk Maassluis. Allerlei organisaties participeren, maar de kerk doet niet mee. Ik weet het niet... of wijzen drie korte interviews een mogelijke weg? Vandaag deel 2.

Deel 1 was een interview met Bob Calvert, voorganger van Scots International. Terugblikkend vat ik, wat hij zegt samen onder gastvrijheid.

"Buitenstaanders en vreemdelingen hebben een gemeenschap veel te bieden. Ze zijn objectiever. Ze brengen vaak iets moois mee. In de 17e eeuw brachten de Hugenoten geld en vaardigheden mee naar Rotterdam." De nieuwe immigranten nemen, volgens Bob, ook schatten mee. Hij denkt aan geloof en persoonlijkheid. Aan deze mensen verleent Scots gastvrijheid. Bob heeft ontdekt, dat genade een gave van buiten is (grace is an outside gift, een quote van Barth). Als genade van buiten komt, komt ze dus tot ons via de buitenstaander. 

Grace is an outside gift - redding komt van buiten. Tja en wellicht moeten we dat wat letterlijker nemen dan ons lief is. Jezus kwam van buiten, kwam als vreemdeling deze wereld in. Maar ook zijn volgelingen stuurt hij er op uit om als vreemdelingen gastvrijheid te laten ontvangen en in antwoord daar op genade te verkondigen.

Inmiddels bestaat de kerk van Bob uit mensen met meer dan 40 nationaliteiten en heeft de kerk een actieve rol in de buurt. Ze verwijst zo naar Gods komende gastvrijheid. Dat doet ze door de deuren van haar gebouw te openen, in te spelen op zorg in de wijk (kijk naar het filmpje voor een voorbeeld) en activiteiten in het park te organiseren (net een tuin, een hof van Eden, volgens Bob).

God heeft ons een plaats gegeven om anderen de gastvrijheid te betonen die hij ons straks ten deel wil laten vallen.

Vandaag een tweede filmpje: een interview met Matthijs Vlaardingerbroek:

woensdag 13 januari 2010

Kleurrijk Maassluis - Kleurrijke Kerken? (1 van 3)


Maassluis heeft 97 nationaliteiten en een platform Kleurrijk Maassluis. Allerlei organisaties participeren, maar de kerk doet niet mee. Ik weet het niet.

Of wijst Bob Calvert een weg? Bob is predikant van Scots International Church. Ooit een immigrantenkerk voor Schotten, later een expat-church, nu een multiculturele internationale kerk die zich richt op de wijk. Het verhaal van Bob vertelt dat verandering mogelijk is, dat een kerk van monocultureel naar multicultureel kan groeien, dat een kerk van preken-voor-eigen-parochie kan veranderen in kerk-voor-de-wijk. En dat alles door een kerk die traditioneel in theologie en liturgische vormen is. Dus het kan!

Hier een interview met hem, gemaakt door Rogier Bos. Het is het laatste uit een serie van vier filmpjes. Twee andere filmpjes post ik in de komende dagen (het resterende filmpje kon ik niet vinden).

donderdag 5 november 2009

Miroslav Volf en vergeving

Kort na de Tweede Wereldoorlog zat zijn vader gevangen in een kamp van de Serven. Zijn broertje overleed door slordigheid van zijn tante en een Servische soldaat. Zijn ouders kozen voor vergeving. Zelf werd hij maandenlang gevolgd, bespioneerd en uiteindelijk onder grote druk ondervraagd omdat hij getrouwd was met een Amerikaanse. Wanneer de Kroatische theoloog Miroslav Volf spreekt over vergeving, ga ik luisteren.

Het filmpje hieronder is sober geschoten, maar “packed” en maakt deel uit van een hele serie over vergeving en wereldbeschouwing, waarin onder meer een rabbijn en een imam aan het woord komen over dit onderwerp.

Van Volf verschenen eindelijk twee boeken in het Nederlands: Onbelast en Een nieuw verleden. Ik ben erg enthousiast over Miroslav. In een latere blog meer over deze man en deze boeken.

woensdag 4 november 2009

Geld, God en Goed

Deze week samen bijbelgelezen. Verhaal van “de rijke jongeling.” Zou jij het doen, al je geld weggeven? Kan God dit ook van mij vragen?

Als eerste: dit is zo'n bijbeltekst die veel mensen waarschijnlijk heel goed begrijpen. Dat is het echte probleem. En als tweede: misschien is beginnen met de vraag "hoe zit dat met mijn geld, kan God dit vragen," uiteindelijk beginnen aan het verkeerde einde. Want dat is niet de vraag waar Jezus mee begint. Hij vraagt namelijk eerst: “Waarom noemt u mij goed? Niemand is goed, behalve God.” En daar zit volgens mij de crux. Waarom noemt u mij goed? Waarom noemt u God goed? Hoezo goed en hoe goed dan wel?


Hoe stellen we ons God zo goed voor, dat het weggeven van je geld geen probleem meer is.

De reclame lukt het aldoor. Deze vakantie wordt zo goed, daar geef ik 2000 euro aan uit. Deze auto is zo goed, daar spendeer ik 20.000 euro aan.. Dit huis is zo goed, daar betaal ik 200.000 euro voor (en dan nog de kosten koper). God is zo goed, daar heb ik...

How do we make God look beautiful?

Piper is altijd recht voor de raap en in deze sermon jam stelt hij dezelfde vragen:

zaterdag 31 oktober 2009

Het evangelie volgens Kanye West

Wat was de muziek op de achtergrond van dat filmpje van Daniel? Ik kon er maar niet achterkomen. Ik typte uiteindelijk een zin uit de lyrics in Google: God show me the way because the devil. En: Kanye West kwam op en het nummer Jesus Walks. De tekst bevat een aantal enorm veelzeggende regels, zoals deze:

We at war with terrorism, racism, and most of all we at war with ourselves.

I want to talk to God but I'm afraid because we ain't spoke in so long.

I ain't here to argue about his facial features, but here to convert atheists into believers. I'm just trying to say the way school need teachers, the way Kathie Lee needed Regis that's the way I need Jesus.

Van dit nummer zijn maar liefst drie clips gemaakt, de laatste was het goedkoopste, slechts 40.000 dollar maar is in Passolini zwart-wit intrigerend. Kijk en luister hier:

Het fascinerende is dat Kanye West zo dubbel is. Al zijn teksten zijn Parental Advisory. Hij verstoorde de laatste MTV Awards door op het podium te springen, de microfoon te grijpen en te zeggen dat Beyonce de beste Female Video had en niet Swift. Hij poseerde op de cover van Rollingstone als Jezus. Hij schoffeerde Bush over Katrina (George Bush doesn't care about black people) maar doneerde mogelijk zelf ook niets. Hij heeft een drankprobleem. En dat zijn nog maar een paar wapenfeiten. Kanye “deugt niet”. Maar tegelijkertijd is dat natuurlijk ook onderdeel van het evangelie - We at war with terrorism, racism, and most of all we at war with ourselves. Zijn leven verwoordt wat hij zingt.

Een artikel in Christianity Today besluit als volgt: One wonders why West so adamantly makes a case for Christ in "Jesus Walks," yet quickly dismisses him via duplicitous party rhymes. The answer is probably in the album's liner notes, where West openly declares that he's not where he needs to be, despite still being on God's side. "Matter of fact, [I'm] far from it," he says. Referring to Bible prophets, he then says that when somebody is given a word to preach, one will always have an excuse. "I don't got no excuse," he reaffirms, then adding, "You spared my life, but somehow I'm still on [stuff]. Amen. You're the Executive Producer of my life."

vrijdag 30 oktober 2009

Daniel de Wolf

Daniel de Wolf is bezig met een interessante serie blogs. Hij begint met zijn fantasie en vervolgt dan met een serie over het volgen van Jezus.

Onlangs sprak Daniel bij ons op zondag in de gemeente. Altijd aanleiding voor mij om eens te zoeken op Youtube; wie weet vind je nog eens wat. En jawel: een filmpje geschoten en gemonteerd door Crossroads Rotterdam:

Behalve door het verhaal van Daniel was ik ook gefascineerd door de muziek. Wie was dat...

P.S. toen ik toch aan het zoeken was, vond ik de site kissyoutube, een handige manier om filmpjes van youtube te downloaden - voor als je een keer geen mobiel internet hebt.